مونوریل بی‌مسافر، مدیر بی‌پاسخ؛ حافظه قم هنوز زنده است 

جلال بیطرفان –  مدیر مسئول پایگاه خبری سالاریه؛ شانزده سال از آغاز پروژه مونوریل قم گذشته؛ طرحی که قرار بود دو ساله تمام شود، اما جز ستون‌هایی خاموش چیزی از آن باقی نمانده؛ نه قطاری، نه اعتمادی.

مدیرعامل قطار شهری قم، محمدرضا انگشت‌باف، گفته: «مونوریل فاقد مطالعات کارشناسی بوده» و برای تکمیل فاز اول آن، بیش از ۷ همت اعتبار نیاز است. با این حال، اولویت فعلی با فاز دوم متروست که ۱۵ همت بودجه می‌طلبد.

اما چرا این نقدها امروز مطرح می‌شود؟ در سال ۱۳۸۸، هنگام عقد قرارداد، انگشت‌باف معاون سازمان بود؛ اگر طرح بی‌پشتوانه بود، چرا سکوت کرد؟ گفتن «تصمیم از بالا بوده» نه توجیه است و نه عذر.

ستون‌های مونوریل نماد تصمیم‌های بی‌مطالعه و بی‌پاسخ‌گویی‌اند. حافظه قم این را فراموش نمی‌کند و با هر ستون بی‌قطار، یادآوری می‌شود.

با در نظر گرفتن شرایط فعلی، به نظر می رسد مسیر سرمایه‌گذاری باید با تصمیمی محکم و بدون هیچ‌گونه تردید، به سوی توسعه مترو هدایت شود.

تجربه تلخ مونوریل نشان داد که تصمیم‌های بدون پشتوانه کارشناسی، تنها حافظه شهر را زخمی می‌کنند؛ مسیر آینده قم، از ریل‌های مترو می‌گذرد؛ نه از سایه‌های مونوریل.